Chorwacja – dzika przyroda

Skaliste góry, spienione wodospady, turkusowe jeziora i malownicze jaskinie. To tylko część wielkiego bogactwa chorwackiej przyrody. Wybraliśmy siedem atrakcji, które trzeba zobaczyć. Poniższy artykuł, naszego autorstwa pochodzi z papierowego wydania miesięcznika Podróże.

Park Narodowy Jezior Plitwickich

Położony w środkowej części Chorwacji Park Narodowy Jezior Plitwickich to kompleks 16 krasowych jezior połączonych kaskadowo licznymi wodospadami. Zwiedza się je, maszerując zmyślnym systemem drewnianych podestów, wśród turkusowych jezior, spienionych wodospadów, śnieżnobiałych skał i soczystej zieleni. Łączna długość jezior to 8,2 km, a powierzchnia – blisko 200 hektarów.

Największe jest Jezioro Kozjak: 80 hektarów powierzchni i 49,5 m głębokości. Wędrówkę po parku najlepiej rozpocząć z samego rana – jest czynny od 7.00 – i od wejścia nr 1. W jego pobliżu znajdziemy miejsca z najpiękniejszymi widokami.

Wybór wariantu zwiedzania zależy od naszej kondycji: od dwóch do ośmiu godzin wędrówki. Najlepsza wydaje się opcja pośrednia, czyli trasa zajmująca 4-6 godzin. Niektóre jej odcinki pokonamy małymi statkami i kolejką turystyczną.

Park Narodowy KRKA

Wyjątkowo malowniczy przełom rzeki Krka został uznany za Park Narodowy Krka w 1985 roku. Na jego terenie znajdziemy liczne wodospady, wśród których najdłuższy i najchętniej odwiedzany jest Skradinski Buk.

Składa się on z ciągu 17 mniejszych kaskad o łącznej długości ok. 800 m i wysokości ponad 45m. U jego stóp można się wykąpać. W okolicy Skradinskiego Buku stoją odnowione młyny wodne z XIII wieku. Oprócz budynku głównego zwiedzimy tu m.in. chatę młynarza i stajnię.

REKLAMA

Na wodospadzie znajdują się też pozostałości po pierwszej w Europie elektrowni wodnej, która została zbudowana według projektu Nikoli Tesli w 1895 roku. Uruchomiono ją zaledwie dwa dni po otwarciu przez niego podobnej elektrowni na Niagarze.

Park Przyrody Kopački Rit

Park Przyrody Kopački Rit nazywany jest europejską Amazonią. Znajdujący się w regionie Baranja park przyrodniczy zajmuje teren największego w Europie rozlewiska rzecznego wokół ujścia Drawy do Dunaju. To bagienny obszar o powierzchni 23891 ha, z których 7143 ha stanowią Specjalny Rezerwat Zoologiczny.

Ze względu na swą niedostępność a także zagrożenie powodziami Kopački Rit pozostaje w nienaruszonym stanie od wieków. Spotkamy tu około 300 gatunków ptaków, m.in. orła bielika, bociana czarnego oraz czaple. Obsiadają one drzewa zupełnie jak nasze rodzime wrony – widok bywa naprawdę zniewalający. Żyje tu także wiele gatunków ssaków, w tym jelenie i dziki, a także rzadkie gatunki żółwi.

W zależności od pory roku można się tu natknąć na odmienne warunki hydrologiczne: bardzo wysoki albo bardzo niski stan wody. Choć wolno się tu poruszać po kładkach i pomostach, lepiej wybrać mały statek wycieczkowy, którym dotrzemy do najdzikszych zakątków.

Park narodowy Kornati i Park Przyrody Telašćica

Do 1980 roku Park Narodowy Kornati i Park Przyrody Telašćica stanowiły jeden obiekt. Powierzchnia tego pierwszego to około 220 km2. W jego obręb wchodzi 89 wysp i skał klifowych.

REKLAMA

W czasach prehistorycznych wyspy były zamieszkane, ale teraz, z powodu bardzo słabych opadów oraz braku naturalnych ujęć wody, są bezludne, a turystów przyciąga ich iście księżycowy krajobraz. Na terenie parku działają jedynie sezonowe restauracje, w których ceny należą do najwyższych w Chorwacji.

Kornati to raj dla żeglarzy – prawdziwy labirynt między białymi plamami na bezkresnym turkusowym Adriatyku.

Z kolei w Parku Przyrody Telašćica mekką żeglarzy pozostaje zatoka o tej samej nazwie, położona w południowej części wyspy Dugi Otok. Wcina się w ląd na blisko 10 km i jest jedną z największych na Adriatyku.

Warto dotrzeć także do słonowodnego jeziora Mir, oddzielonego od Adriatyku grzbietem skalnym. Jego klify wznoszą się ponad morzem na wysokość 160 m.

Park Narodowy Paklenica

Park Narodowy Paklenica został utworzony w 1949 roku. Znajduje się w południowej części Welebitu, największego łańcucha, należącego do Gór Dynarskich. W parku zachwycają dwa wąwozy: Wielka Paklenica i Mała Paklenica. Oba słyną z różnorodności form krasowych, jaskiń oraz bogatego świata roślin i zwierząt: żyje tu m.in. kilka gatunków orłów, wilki i niedźwiedzie.

Wielka Paklenica w najwęższym miejscu osiąga ok. 50 m, a w najszerszym ok. 800 m. Na początku kanionu idziemy łagodną trasą spacerową, w wyższych partiach jest coraz trudniej. Kiedy zaczyna wiać bora – silny, zimny i suchy północno-wschodni wiatr – nie ma innej rady, trzeba zawrócić.

Na terenie parku warto odbyć spacer wzdłuż 1,5-kilometrowego szlaku edukacyjnego, który nosi nazwę Pjeskarica.

Park Narodowy Paklenica jest również rajem dla wspinaczy. Istnieje tu blisko 400 tras wspinaczkowych o różnych stopniach trudności.

Jaskinia Baredine

Jedną z najpiękniejszych przyrodniczych atrakcji Chorwacji jest Jaskinia Baredine w miejscowości Nova Vas na półwyspie Istria. Sięga ona 132 m w głąb ziemi, jednak turystom udostępniono tylko 60 m. Aby osiągnąć tę głębokość, zwiedzający przemieszczają się ścieżką długą na 300 m, pokonując w sumie 270 schodków. Po drodze mają możliwość obejrzenia pięciu komnat i podziemnego jeziora. Ich podziwianie ułatwia oświetlenie oraz starannie wytyczone ścieżki z poręczami.

Jaskinia była znana i odwiedzana od niepamiętnych czasów, jednak pierwsze próby udostępnienia jej dla zwiedzających rozpoczęły się dopiero w roku 1990, a pięć lat później została otwarta dla turystów.

REKLAMA

Park Narodowy Mljet

Park Narodowy Mljet jest najstarszym parkiem morskim w basenie Morza Śródziemnego. Zachwyca unikalną panoramą linii brzegowej: są tu klify, rafy, wyspy porośnięte wiecznie zieloną roślinnością, jeziora i góry wznoszące się ostro nad powierzchnią morza.

Zdaniem wielu badaczy wyspa Mljet to opisana przez Homera w „Odysei” Ogygia, a w położonej u jej wybrzeży jaskini nimfa Kalipso miała więzić Odyseusza. Dziś do Jaskini Odyseusza można się dostać od strony morza.

Na wyspie Mljet warto zobaczyć także Wielkie Jezioro o powierzchni 145 ha i 46 m głębokości i położoną nią nim malowniczą wyspę św. Marii z kościołem i klasztorem benedyktynów z XII wieku.

REKLAMA